over de Milena | voorbije projecten | komende projecten | filmarchief | agenda
Een van de eerste projecten die ontstonden was ‘Omtrent melancholie’ in de Campagne te Drongen. Curator van dit project was Filip Van de Velde die Geert Vermeire en Stefaan van Biesen uitnodigde om in dialoog met twee jongere kunstenaars, Marie Snauwaert en Virginie Agemans, een 24 uren tentoonstelling te realiseren. Dit concept van een tentoonstelling als gebeuren, als proces in een korte tijdsspanne integreert zowel het tonen van de kunstwerken als het laten gebeuren van performances die geïnspireerd zijn door de plek of het gebeuren zelf.
Tijdens de tentoonstelling werd een filosofisch pad gecreëerd. Dit pad staat centraal in het oeuvre van de drie kunstenaars en wordt door hen steeds bewandeld. In deze tentoonstelling werd een nachtelijke wandelperformance met de bezoekers langs dit imaginaire pad doorheen het kasteelpark afgelegd.
De bezoekers worden uitgenodigd te participeren aan het gebeuren, zij maken de tentoonstelling door hun aanwezigheid volledig. Ook de opbouw was een fundamenteel deel van het gebeuren: hier ontstaan dialogen tussen de kunstenaars, een zoeken en vinden van de juiste plek is reeds een onderdeel van de tentoonstelling en in de gesprekken, het samenwerken wordt een sfeer aanwezig gesteld waar het publiek deel van wordt. Niet alleen gaat het om tonen, ook gaat het om performances die in interactie met publiek en de kunstenaars onder elkaar ontstaan. De kunstenaars zijn de hele tentoonstelling van ochtend tot ’s avonds laat aanwezig.
Hierdoor ontstaat een wisselwerking die noodzakelijk is tot het welslagen van deze artistieke onderneming. Hier vond het idee van de reizende tentoonstelling zijn oorsprong, in het tijdelijke van het gebeuren, in een tentoonstelling als levend proces van interacties op het moment zelf op een specifieke plaats. Het verdere ontwikkelen van deze projecten is tevens gebaseerd op het nomadische dat de vroegere renaissance kunstenaars kenmerkte die niet alleen met hun werk door Europa reisden, maar ook overal verbindingen legden op alle plaatsen die zij aandeden.
Zo bezocht bijvoorbeeld Dürer de boekdrukker Plantijn te Antwerpen. Deze renaissancepersoonlijkheden vonden elkaar in hun gemeenschappelijke interesse voor het nieuwe Hermetische en humanistische denken. Door hun reizen verlegden ze grenzen, maakten ze innerlijke reizen. Ze reisden met en via ideeën. Via gedachtewisselingen met bevriende kunstenaars die ze in hun lange reizen bezochten creëerden ze een netwerk van verbondenheid en verwantschap.
